Boek
Nederlands

De dood heeft mij een aanzoek gedaan : over dood, leven en liefde

+1
De dood heeft mij een aanzoek gedaan : over dood, leven en liefde
×
De dood heeft mij een aanzoek gedaan : over dood, leven en liefde De dood heeft mij een aanzoek gedaan : over dood, leven en liefde

De dood heeft mij een aanzoek gedaan : over dood, leven en liefde

Dagboeknotities van de Vlaamse schrijfster (1955- ).
Titel
De dood heeft mij een aanzoek gedaan : over dood, leven en liefde
Auteur
Kristien Hemmerechts
Taal
Nederlands
Uitgever
Breda: De Geus, © 2010
318 p.
ISBN
9789044515688 (hardback)

Besprekingen

Kristien Hemmerechts kijkt de dood in het gelaat

Negen maanden lang hield Kristien Hemmerechts een publiek dagboek bij, waarin bespiegelingen over de dood de boventoon voeren. Het maakt de balans op van een hardnekkig gevecht tegen de leegte.

Toen Kristien Hemmerechts in haar dagboek Een jaar als (g)een ander (2003) haar privéleven in de etalage zette, kreeg ze meermaals te horen dat ze zich aan 'exhibitionisme' bezondigde. We kregen inderdaad nogal wat voor de kiezen: een soms ontluisterende inkijk in Hemmerechts' literaire inner circle tot haar seksuele krachttoeren met haar toenmalige nieuwe vriend Bart. Menige Vlaamse schrijver stond met de billen bloot in deze geanimeerde roddelkroniek, al ging Hemmerechts de zelfanalyse evenmin uit de weg. In deze krant torpedeerde de criticus van dienst haar vlijtig tot de "Betty-met-brains van de Cogels Osylei".

Voor haar eerste boek bij uitgeverij De Geus knoopt Hemmerechts weer aan bij de dagboekformule. Ditmaal heeft ze het iets omzichtiger aangepakt en kiest ze voor een th…Lees verder

Dagboek tegen de dood

Van 9 oktober 2008 tot 8 juli 2009 hield Kristien Hemmerechts een dagboek bij. Aanleiding: een verlangen om haar leven af te ronden. De Standaard der Letteren bracht een week door met dit dagboek over de dood.

17 februari 2010

De dood heeft mij een aanzoek gedaan is Kristien Hemmerechts' tweede dagboek. Het vorige, Een jaar als (g)een ander (2003), groeide uit een opdracht die ze gaf aan haar studenten Creatief Schrijven. Dit tweede dagboek is anders van opzet: 'Dit is een project. Het project bestaat uit het zoeken naar een antwoord op de vraag: waarom wil ik mijn leven afronden?'

Als Hemmerechts het dagboek begint, overweegt ze ernstig een einde te maken aan haar leven. Zelfmoord mag het niet heten: zelfmoord is 'een wanhoopsdaad', je leven afronden 'een weldoordachte, rustige keuze'.

Haar motivaties somt ze niet expliciet op: het is per slot van rekening een dag-, geen klaagboek. En bovendien: 'De hele waarheid kun je nooit vertellen. De gitzwarte put kun je niet laten zien.'

Blijkbaar was het project succesvol, schrijf ik haar, in een mail om een interview te regelen. Heeft ze nu nog steeds dat 'afrondingsverlangen'? 'Het belangrijkste argument tegen zelfmoord…Lees verder

Schrijven als tegengif voor zelfmoord

'Vrees niet dat ik me straks ga opknopen', stelt Kristien Hemmerechts ons gerust, maar anderhalf jaar geleden speelde de schrijfster wel serieus met de gedachte een einde aan haar leven te maken. Ze heeft daarover het indrukwekkende dagboek 'De dood heeft me een aanzoek gedaan' geschreven.

Het is even slikken wanneer je de eerste zin van De dood heeft me een aanzoek gedaan leest: 'Ik ben een blanke vrouw van drieënvijftig jaar en ik overweeg mijn leven af te ronden.' Die eerste woorden van het dagboek dat ze negen maanden lang zou bijhouden schreef Kristien Hemmerechts op donderdag 9 oktober 2008, om 21u54 om precies te zijn.

'Natuurlijk meende ik dat toen', antwoordt ze op onze vraag of we dit mogen klasseren bij het soort gekoketteer met de doodsgedachte waarin schrijvers zich wel eens durven te wentelen. 'Het was echt zo, en ik denk niet dat het zo uitzonderlijk is. Wel meer mensen zullen het gevoel herkennen dat ze in hun leven alles hebben gehad en dat zwaar om dragen kan zijn. Ik maak trouwens een onderscheid tussen zelfmoord en levensafronding. Zelfmoord is de wanhoopsdaad à la Yasmine, dat crisismoment dat misschien vermeden had kunnen worden was de juiste persoon er geweest om haar op te vangen.'

'De levensafronding waarover ik het heb, komt voor…Lees verder

Zwanger van de dood

Niemand ontsnapt aan de dood, maar de dood ontsnapt aan iedereen. In haar nieuwste dagboek, De dood heeft mij een aanzoek gedaan , zoekt Kristien Hemmerechts (°1955) een antwoord op de vraag waarom zij haar leven wil afronden. Van 9 oktober 2008 tot 8 juli 2009, niet toevallig de duur van een zwangerschap, noteerde ze haar gevoelens en gedachten bij de dood die het nieuws beheerste en die vaak kindermoord betrof: van Geneviève Lhermitte over de zaak-Fritzl tot Kim De Gelder. Tegelijk tracht ze in het reine te komen met het lijden en de leegte die de dood in haar eigen leven en liefde heeft veroorzaakt: haar vreselijk vroeg gestorven zoontjes, haar man Herman de Coninck en haar in 2007 overleden vader Karel Hemmerechts, aan wie het boek is opgedragen. De kwestie die haar ontboezemingen daarbij aandrijft, is haar eigen levenspositie in het maatschappelijke debat over euthanasie, de kansen die de samenleving biedt om waardig afscheid van het leven te nemen. In die zin…Lees verder

De dood heeft mij een aanzoek gedaan (naar een vers van wijlen Herman de Coninck) bevat de dagboeknotities die Kristien Hemmerechts van 9 oktober 2008 tot 8 juli 2009 bijhield binnen het kader van wat ze zelf omschrijft als een 'project'. Bij de aanvang wordt het project geduid als een vorm van een 'afrondingsverlangen': de schrijfster is 53 en in de ban van een aantal pijnpunten in haar leven. 'Wat ik mis is vreugde. Die is uit mijn leven weggemept. Door wat men het lot noemt. Maar ook door mijn lieve medemens. Ik ben bang geworden voor mensen.' Verder luidt het: 'Ik heb er geen zin meer in, het hoeft voor mij allemaal niet meer. Als je de kaap van de vijftig genomen hebt, [...] is het misschien volstrekt normaal dat je het allemaal voor bekeken houdt. Er kan alleen nog herhaling volgen van het heel vertrouwde.' De drang, de bijna dwingende eis van onze moderne tijd dat alles steeds weer nieuw moet zijn? Moet het vertrouwde dan eenzijdig worden beschouwd als geestes- en initia…Lees verder
Dit boek heeft als ondertitel: Over dood, leven en liefde. De Vlaamse schrijfster (1955) heeft het over een 'project' wanneer ze over dit in dagboekvorm geschreven boek spreekt. Op de eerste bladzijde introduceert ze zichzelf als 'een blanke vrouw van drieënvijftig jaar en ik overweeg mijn leven af te ronden'. De ruim 300 pagina's van dit 'project' staan vol met herinneringen aan dood en verlies, moorden en zelfmoorden, euthanasie, ondraaglijke levenseinden. Maar dat is lang niet alles. (Zelf)reflectie is alom aanwezig en vormt de kern van deze prachtige poging om woorden te geven aan het ongrijpbare, maar onontkoombare van de dood, die zo onrechtvaardig kan lijken, zo hard kan aankomen, maar evenzeer gewenst en barmhartig kan zijn. Het boek is een caleidoscoop, zeker niet alleen maar donker en somber stemmend. Alle kleuren van het leven en de dood komen voorbij. Prachtig, oprecht, ontroerend. Kleine druk.

Over Kristien Hemmerechts

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Geert Renckens

Kristien Hemmerechts (Brussel, 27 augustus 1955) is een Vlaams auteur.

Leven en werk

Kristien Hemmerechts (officieel wordt haar voornaam gespeld als Christien) is een Vlaams schrijfster. Ze studeerde Germaanse filologie aan de Universitaire Faculteiten Sint-Aloysius (de tegenwoordige Katholieke Universiteit Leuven campus Brussel) en aan de Katholieke Universiteit Leuven. In 1986 promoveerde zij op het proefschrift A Plausible Story and a Plausible Way of Telling It: A structuralist analysis of Jean Rhys's novels.

Zij debuteerde in 1986 als schrijfster van fictie met drie Engelstalige verhalen in de bundel First fictions, Introduction 9' bij de Engelse uitgeverij Faber and Faber. Haar Nederlandstalige debuut en eerste korte roman was Een zuil van zout uit 1987, bij uitgeverij Houtekiet, waarvoor zij de driejaarlijkse Prijs voor het proza, van de provincie Brabant ontving. In 1990 kreeg zij de Vlaam…Lees verder op Wikipedia