Boek
Nederlands

Ik ben nummer dertien

Kristien Dieltiens (auteur), Anne Westerduin (illustrator)
Doelgroep:
Vanaf 9-11 jaar
Jozefien voelt zich somber, bang en eenzaam als ze na de scheiding van haar ouders samen met haar moeder in een dorp gaat wonen. Vanaf ca. 11 jaar.
Onderwerp
Depressies, Vriendschap
Titel
Ik ben nummer dertien / Kristien Dieltiens ; met ill. van Anne Westerduin
Auteur
Kristien Dieltiens
Illustrator
Anne Westerduin
Taal
Nederlands
Uitgever
Hasselt: Clavis, 2004
127 p. : ill.
ISBN
90-448-0175-9

Besprekingen

Kristien Dieltiens schrijft over depressie bij kinderen

De Brugse jeugdauteur Kristien Dieltiens (50) vertelt in haar nieuwste jeugdboek Ik ben nummer dertien het verhaal van kinderen die worstelen met depressieve gevoelens. Het boek werd geschreven in opdracht van Skoebidoe, de kinderservice van de Christelijke Mutualiteiten.

Kristien Dieltiens groeide op en woonde lange tijd in Edegem bij Antwerpen, maar woont sinds enkele jaren in Oedelem bij Brugge. Ze werkt deeltijds als kleuterleidster in de Brugse Steinerschool. Sinds haar debuut over het verlies van een kind, is Dieltiens sterk begaan met delicate jongerenproblemen.

Zo kaartte De Moedervlek (2002) het probleem van het seksueel misbruik aan, Bloemen op de muur (2003) verkende dan weer de wereld van een kansarm gezin en Een O om in te bijten (2004) behandelde het veel voorkomende leerprobleem dyslexie. En nu is er Ik ben nummer dertien over de verborgen wereld van depressies bij kinderen.

,,Mijn hoofdfiguur Jozefien vindt het leven maar moeilijk. Na de sc…Lees verder

Het boek maakt deel uit van een project van Skoebidoe, de CM-kinderservice rond sombere gevoelens en depressie bij kinderen. Het project wil kinderen wapenen tegen depressie en ze aanzetten om over hun sombere gevoelens te praten. Naast het boek Ik ben nummer dertien omvat het project nog een didactische map en een informatieve folder.

Het boek begint heel herkenbaar: Jozefien zit in de klas waar het bord vol staat met staartdelingen en breuken. Op haar schrift spelen twee vliegen en Jozefien droomt weg. Stilaan wordt duidelijk dat Jozefien geen leuke gedachten heeft. Haar ouders zijn onlangs gescheiden, ze woont nu met haar mama in mama's geboortedorp aan zee en ze mist haar papa erg. Ze is nieuw op school en ze vindt de klas saai. Ze heeft een negatief zelfbeeld: ze is klein, mager en kan zich moeilijk uiten, "als ik iets wil zeggen, lijken mijn woorden in lucht op te gaan. Ze verdwijnen." Ze heeft het moeilijk om in de klas haar plaats te vinden, maar gelukkig is er de bezor…Lees verder
Als Jozefiens ouders scheiden en Jozefien met haar moeder vanuit Antwerpen naar een dorp aan zee verhuist, wordt zij depressief. Ze voelt zich moe, lelijk, bang en triest en zou het liefst niet meer bestaan. Aanvankelijk lijkt haar situatie op school en thuis alleen maar te verslechteren, maar dan roept haar begripvolle meester professionele hulp in en laat hij Jozefien bovendien de hoofdrol spelen in de afscheidsvoorstelling van de zesde klas (groep 8). Haar tegenspeler, de stoerste jongen van de klas, wordt geleidelijk haar beste vriend en gaandeweg wordt ze weer de oude. Ondanks het positieve slot komt de somberheid van Jozefien hard aan bij de lezer omdat deze zo invoelbaar en met zoveel emoties wordt beschreven. Kinderen met soortgelijke gevoelens zullen zichzelf herkennen in Jozefien alhoewel het de vraag is of er niet wat al te veel problemen op de 11- of 12-jarige lezer afkomen. Het taalgebruik is eenvoudig met veel dialoog en monoloog. De, met vaart neergezette tekeningen van…Lees verder

Ik ben nummer dertien

Na de scheiding van haar ouders verhuist Jozefien met haar mama naar een onooglijk dorpje in West-Vlaanderen. Jozefien is de stad gewoon en ze vindt dit heel erg. Heimwee en verdriet om haar verloren wereld in Antwerpen zijn haar deel. Toch leert ze zich moeizaam aanpassen in haar nieuwe klas, en uit onverwachte hoek komt er toch begrip en vriendschap. Dit boek hoort bij een CM-project rond depressie bij kinderen. Onder de naam Skoebidoe geven ze ook een folder en een didactische map voor leerkrachten uit. Het meisje in dit boek balanceert op de rand van een depressie. Wat ze meemaakt is ook niet min. Gelukkig vindt ze ook begrip in haar omgeving, niet in de laatste plaats van een lieve onderwijzer. Op het einde krijgt ze ook professionele hulp. Toch is dit boekje niet van die aard dat je er zwaarmoedig van wordt mede door de zeer mooie en gevoelige illustraties van A. Westerduin. De leefwereld van Jozefien is zeer genuanceerd weergegeven en laat ook de lichtere kanten zien van haar n…Lees verder

Over Kristien Dieltiens

Kristien Dieltiens (Antwerpen, 27 september 1954) is een jeugdauteur. Ze werkte sinds 1974 met kinderen die de inspiratiebron zijn voor haar boeken. Ze gaf les in de Steinerschool van Brugge. Nu werkt ze voltijds als auteur en illustrator en geeft lezingen voor alle leeftijden. Veel van haar boeken zijn vertaald.

Haar eerste jeugdroman, getiteld Olrac, verscheen ook in Duitse vertaling en kreeg in 2002 de prijs van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury. Over Dieltiens verscheen in 2011 'VWS-cahier' 264 van Jet Marchau.

Selectieve bibliografie

  • De gouden bal (1997)
  • Olrac (12/10 2000)
  • De moedervlek (2002)
  • Kokkerellen (2002)
  • Bloemen op de muur (2003)
  • Ik ben nummer dertien (2004)
  • Aude (2005)
  • De nieuwe knecht van Sinterklaas (2005)
  • De stille pijn van Luca (2005)
  • En…Lees verder op Wikipedia

Suggesties