Boek
Nederlands

Dat is heel wat voor een kat

Judith Viorst (auteur), Fleur Van der Weel (illustrator)
+1
Dat is heel wat voor een kat
×
Dat is heel wat voor een kat Dat is heel wat voor een kat
In de reeks:
Doelgroep:
Vanaf 6-8 jaar
Een kind is erg verdrietig omdat haar poes is gestorven. Samen met vader, moeder en een buurmeisje leert zij de dood accepteren. Prentvertelling met grote, kunstzinnige illustraties in sobere kleuren. Vanaf ca. 4 jaar.
Onderwerp
Dood
Extra onderwerp
Mort
Titel
Dat is heel wat voor een kat
Auteur
Judith Viorst
Illustrator
Fleur Van der Weel
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
The tenth good thing about Barney
Editie
12de geheel herz. dr.
Uitgever
Haarlem: Gottmer, 2007
[28] p. : ill.
ISBN
9789025741136

Besprekingen

De poes van de 'ik-figuur' (een jong kind met wie zowel jongens als meisjes zich kunnen identificeren, maar in deze gewijzigde herdruk meer een meisje) is doodgegaan. Bij de begrafenis noemt de ik-figuur negen goede eigenschappen van de poes. De tiende ontdekt zij in gesprek met haar vader: het meezorgen voor de bloemen. Naast de ik-figuur spelen vader, moeder en een buurmeisje mee. Een heel gevoelig beschreven verhaal waarin naar voren komt dat er weinig bekend is over de hemel, maar dat de vader wel weet dat de poes opgenomen wordt in de grond en zo meezorgt voor de natuur. Duidelijke letter, stevige kaft, eenvoudig woordgebruik, veel dialogen geschreven in gewone taal. Bekroond met een Zilveren Griffel 1973. Vanaf ca. 4 jaar. De tekst is volledig herschreven in moderner Nederlands en iets anders bij de platen gezet. De illustraties zijn nu in sobere kleuren, heel kunstzinnig en verstild. Zowel in die platen als op het eerste schutblad zijn veel herfstbladeren verwerkt; op het laats…Lees verder

Dat is heel wat voor een kat

Dit is een van de mooiste boeken over rouwen en verdriet verwerken voor jonge kinderen. Het boek, voor het eerst uitgegeven in 1971, behoort tot de klassiekers. Roetje, de poes van de ik-figuur, is dood. Het meisje is ontroostbaar. Niets is nog leuk. Mama belooft haar dat ze Roetje de volgende dag samen met papa en het buurmeisje Merel zullen begraven.Ze vraagt haar alvast tien mooie dingen over Roetje te bedenken om te vertellen op de begrafenis. Negen mooie dingen heeft ze bedacht. Roetje was dapper, slim, grappig, schoon, zacht en mooi. Hij at maar één keer een vogel op en hij snorde heel lief en soms sliep hij op haar buik. Het tiende mooie ding komt nog, zegt ze tegen mama. Merel beweert dat Roetje in de hemel is, maar daar gelooft het meisje niets van. Ze zegt heel nuchter dat Roetje onder de grond ligt. Ze krijgen er bijna ruzie om. Papa zegt: We weten niet zo veel van de hemel. We weten eigenlijk niet zeker of-ie er is. Het meisje gaat papa helpen in de tuin, samen stoppen ze …Lees verder

Suggesties