Boek
Nederlands

De stille zee

Jeroen Van Haele (auteur), Sabien Clement (illustrator)
+1
De stille zee
×
De stille zee De stille zee
Doelgroep:
Vanaf 9-11 jaar
Emilio is doof en kan moeilijk spreken. Gelukkig is er een aardige buurman, die hem begrijpt en het ruisen van de zee laat 'horen'. Vanaf ca. 10 jaar.
Titel
De stille zee / Jeroen Van Haele ; met ill. van Sabien Clement
Auteur
Jeroen Van Haele
Illustrator
Sabien Clement
Taal
Nederlands
Uitgever
Tielt: Lannoo, 2004
77 p. : ill.
ISBN
90-209-5576-4

Besprekingen

Naar het schijnt ben ik geboren. Natúúrlijk ben ik geboren, maar geef toe: is het niet gek dat ik me daar niets van herinner? Wel honderden keren heb ik gevraagd hoe het was toen ik uit mijn moeders buik kwam. Maar mamá -- zo noem ik mijn moeder in mijn hoofd -- antwoordde hooguit dat het 's ochtends was gebeurd. En de ouwe lachte gemeen: "Niet te geloven dat die klein 's morgens vroeg op de wereld is gezet, hij rolt nooit voor tien uur zijn bed uit. Maar ja, hij hoort de wekker niet!" Een prachtbegin van een teder verhaal waarin afscheid nemen gethematiseerd wordt zonder tot expliciete themaliteratuur te verworden.

Van Haele laat de doofstomme Emilio het woord voeren die vanuit zijn verstilde wereld de omgeving in zich opneemt en becommentarieert. Dat hij over zijn vader spreekt als 'de ouwe' zegt genoeg. Zijn vader was een ruwe zeeman die niet overweg kon met zijn doofstomme zoon. Na de geboorte van zijn (normale) dochter Lolo (Laura) verdween 'de ouwe' met de noorderzon. Em…Lees verder
In dit poëtische verhaal figureert de doof geboren Catalaanse jongen Emilio, die vol humor en met "empathie op afstand" vertelt over zijn doofheid, zijn jongere zusje Laura, de slechte relatie met zijn al eerder spoorloos verdwenen vader en de intieme vriendschap met buurman Javier, de kruidenier, die ook nog een oogje op zijn moeder heeft. Emilio communiceert met Javier in gebarentaal waarin deze hem vertelt over de geluiden van de zee. Hij lijdt onder zijn handicap en verwondt zijn oren tot bloedens toe. De kinderpsychologe, señora Anna, die hem behandelt, leert hem uiteindelijk een beetje spreken. Als eerst Javier sterft aan een beroerte en drie jaar later ook nog zijn moeder overlijdt, adopteert de psychologe hem als haar eigen kind. De vele grappige illustraties zijn in zwart contépotlood in een verstild-zwierige en wat spichtige stijl uitgevoerd. Qua sfeer passen ze perfect bij dit verhaal. Dit mooie verhaal van de debuterende auteur die bij de VRT-radio werkt, zal 10-12 jarigen…Lees verder