Boek
Nederlands
Na een schorsing neemt rechercheur Thomas Andrén dienst bij een maffiabaas en ontdekt via een circuit van vrouwenmishandeling een link met de moord op de Zweedse premier Olof Palme in 1986.
Titel
Bloedlink
Auteur
Jens Lapidus
Vertaler
Jasper Popma
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Zweeds
Oorspr. titel
Aldrig fucka upp
Editie
1
Uitgever
Utrecht: Bruna, 2010
448 p.
ISBN
9789022994450 (paperback)

Besprekingen

De Zweedse auteur (1974) wordt (terecht of onterecht?) veelal als ‘de nieuwe Stieg Larsson’ gezien. Het eerste deel van zijn Stockholm-trilogie 'Snel geld'* verhaalt over drie jonge mannen, die via de droom van het snel verdiende geld met elkaar verbonden zijn. In dit tweede deel duikt de lezer opnieuw in de Zweedse onderwereld, die zo anders is dan het vriendelijke vakantieland. Deze keer kiest de auteur als een van zijn hoofdpersonages de corrupte, tegendraadse en door huwelijksproblemen geplaagde rechercheur Thomas Andrén. Na een schorsing kent hij geen scrupules en neemt dienst bij een maffiabaas. Terloops ontdekt hij via een circuit van vrouwenmishandeling een link met de -de Zweedse maatschappij bij voortduring traumatiserende- moord op de Zweedse premier Olof Palme in 1986. Fascinerend en onthutsend tegelijkertijd beschrijft Lapidus hoe kleine en grote boeven soms met een enorme brutaliteit en ontkenning van elke menselijke waardigheid de onderkant van het Zweedse welzijnsland …Lees verder

Over Jens Lapidus

CC BY 3.0 - Foto van/door Schyffel

Jens Lapidus (24 mei 1974) is een Zweedse strafrechtadvocaat en auteur. Hij maakte zijn debuut als schrijver in augustus 2006 met de misdaadthriller met de Nederlandse titel Snel geld. Het is een nauwkeurige schets van de onderwereld van Stockholm. Het werd het eerste boek van zijn Stockholmtrilogie. De opvolgende delen werden Bloedlink en Val dood in 2011.

Aan het eind van de trilogie komt onontkoombaar de vergelijking met de Millennium-trilogie van Stieg Larsson om de hoek kijken. Jens beschrijft Stockholm meer vanuit de invalshoek van criminelen, terwijl Stieg vooral de misdaad in hogere Zweedse kringen journalistiek aan het daglicht probeert te brengen. Maar ook hij ontkwam niet aan de rauwe criminaliteit van autochtone motorbendes en criminele vreemdelingen. Allebei beschrijven ze de enorme vrouwenhaat in een groot deel van de Zweedse samenleving, waarbij laatstgenoemde nadrukkelijk verwees in de titel van Larsson's eerste boek (Mannen die vrouwen haten).

Lees verder op Wikipedia