Boek
Nederlands

De moeilijke kunst van het bijna-nietsdoen

Denis Grozdanovitch (auteur), Frans De Haan (vertaler)

De moeilijke kunst van het bijna-nietsdoen

Denis Grozdanovitch (auteur), Frans De Haan (vertaler)
Genre:
Klassieke boeken lezen, tennissen zonder puntentelling, een dutje doen, naar de wolken kijken, stilstaan bij wat je net hebt gedroomd… Hoe vaak gunnen we ons die genoegens in onze jachtige en competitieve maatschappij? Grozdanovitch neemt zijn lezers mee van de oude Chinese taoïstische wijsheden tot aan de teksten van hedendaagse filosofen, op een reis die hopelijk nergens naartoe leidt maar ons w
Onderwerp
Filosofie
Titel
De moeilijke kunst van het bijna-nietsdoen
Auteur
Denis Grozdanovitch
Vertaler
Frans De Haan
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
L'art difficile de ne presque rien faire
Editie
2
Uitgever
Amsterdam: Mouria, 2010
270 p.
ISBN
9789045801414 (paperback)

Besprekingen

Het is aanvankelijk wennen aan de schrijfstijl van Denis Grozdanovitch (°1946), die in De moeilijke kunst van het bijna-nietsdoen een denkend schrijven voorstaat dat vaak nergens heen lijkt te gaan. Maar wat een verademing als ik als lezer eenmaal ben geoefend in zijn erudiete halfslaap, vanwaaruit de filosoof herinneringen ophaalt aan observaties, ontmoetingen en boeken. In meer dan vijftig korte essays of losse notities waaieren zijn gedachten rusteloos maar ook rustig uit over het kapitalisme, de tennissport, over wat gebeurt in de straten van Parijs, maar ook over het werk van Tsjechov, Bernhard en De Gourmont. Rusteloos én tevens rustig, omdat hij de indruk wekt dat het authentieke denken pas een aanvang neemt in de lommerrijke namiddaguren, die hij met halfgesloten ogen in de hangmat doorbrengt, in de tuin van zijn Franse buitenverblijf. Zo toont hij zich als romanticus, zelfverklaard levensgenieter en melancholicus pur sang.
Hij is geen scherpe observator, geen man va…Lees verder
Het boek bestaat uit een vijftigtal korte, prettige lezende opstellen over literatuur, het leven en de sport. Ook al is het anekdotisch gehalte hoog, het boek laat zich lezen als een milde, vrolijke kritiek op ons jachtig bestaan, vol van onnodige activiteiten die zo-wie-zo meestal hun einddoel niet halen. Grozdanovitch, in zijn kringen vermaard als voormalig tenniskampioen, meent dat we het vermogen hebben verloren om te genieten van ieder moment in ons leven, om te verwijlen bij op zich zinloze details die ons, als was het maar voor enkele minuten, het heden laten beleven als een moment van eeuwigheid. Zijn herhalende, aan Montaigne denkende manier van schrijven past wonderwel bij deze visie op levenskunst. Strikt filosofisch gesproken is er helaas niet veel te leren, want afgezien van een trits van citaten van Chinese wijsgeren onderneemt de schrijver niets om zijn ideeën te onderbouwen. Achterin een verantwoording van de bronnen waaraan citaten zijn ontleend. Het boek is niet unie…Lees verder