Boek
Nederlands

Slachters en psychiaters : reportages

Arnon Grunberg (auteur)
+1
Slachters en psychiaters : reportages
×
Slachters en psychiaters : reportages Slachters en psychiaters : reportages

Slachters en psychiaters : reportages

Bundel van veelal impressionistische reportages die schrijver Arnon Grunberg (1971) tussen 2009 en 2020 op diverse plekken op de wereld maakte, soms als toeschouwer (in Irak), soms in een bepaald beroep (in Roemenie, in Rotterdam), dan weer als traditionele reporter (in VS).
Titel
Slachters en psychiaters : reportages
Auteur
Arnon Grunberg
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar, © 2021
573 p., [24] pagina's platen : kaart
ISBN
9789038809342 (paperback)

Besprekingen

Arnon Grunberg, minnaar van zondaars

Trommels en tamboerijnen, dat hoefde niet voor Arnon Grunberg bij zijn 50ste verjaardag. Een bundeling van zijn krantenreportages, dat kon wel. Slachters en psychiaters toont een nieuwsgierige durfal, op zoek naar 'tijdelijke verbinding' met de mensen.

Het is amper voor te stellen. Dat ooit zo schriele jongetje met zijn weerbarstige krullenbol dat met Blauwe maandagen vol de Nederlandse literatuur binnenstuiterde, is 50 jaar geworden. Daarvan bracht Arnon Grunberg er liefst 31 voltijds schrijvend door. Er was een periode waarin zijn literaire slagschaduw zo ver reikte, dat uit zowat elk Nederlands debuut wel een vleugje Arnon-parfum opwasemde.

Dat is intussen voorbij. Alhoewel. In haar zojuist verschenen debuut De geschiedenis van mijn seksualiteit doet Sofie Lakmaker geen moeite om knipogen naar Blauwe maandagen te verdonkeremanen, zoals Grunberg-kenner Yra van Dijk terecht opmerkte.

Nog steeds is Grunberg een 'haarfijn afgesteld tekstverwerkingsfabriekje' en een 'simultaanschaker op een aantal borden', zoals het bij zijn 25-jarig schrijverschap in een Humo-interview met Mark Schaevers klonk. Het essay, de brief, de reportage, de column, de roman... Op zijn productiviteit staat geen pauzeknop. Sla een magazine open…Lees verder

Arnon Grunberg leeft mee

In een fraaie mengeling van reisverslag, analyse en anekdotes dompelt Arnon Grunberg zich onder in het leven van psychiatrische patiënten, gezinnen in Leidsche Rijn en Roemeense masseurs.

'Toen mijn eerste roman uitkwam', schrijft Arnon Grunberg in een reportage over massagepraktijken in Roemenië, 'schreef een recensent dat ik een rasverteller ben. Ik vond dat zo'n raar woord dat ik het heb onthouden. Wat ik echt ben is een natural born gigolo.' Tot die conclusie kwam hij toen hij in de zwaveldampen van een verlopen Roemeens kuuroord ontdekte dat zijn masserende handen plezier en verlichting konden brengen. Hij ontdekte bovendien dat hij geen enkele afkeer voelde van de vette of knokige, vaak oude lichamen met op de raarste plekken overvloedige haargroei en onverzorgde open wonden. Schaamte, gêne en afkeer zijn snel afgelegd in de zwavelbaden, waar zowel masseur als cliënt halfnaakt is. Deze gedeelde kwetsbaarheid, schrijft hij, leidt tot mededogen.

Grunberg was zijn kortstondige carrière als masseur begonnen vanuit de gedachte dat wie mensen bestudeert, de aanraking niet moet schuwen. Hij leerde daarom in een middag wat essentiële…Lees verder

Deze dertig reportages verschenen tussen 2009 en 2020 o.a. in de NRC en Humo. Grunberg ging op reis om 'onder de mensen te gaan en zo een betere schrijver te worden'. Sommige verhalen, zoals die over Irak, verdienen nauwelijks de journalistieke kwalificatie 'reportage', omdat Grunberg daarin weinig vragen aan de werkelijkheid stelt, mensen niet tegenspreekt als ze aperte onzin debiteren en ervoor kiest eerste indrukken, anekdotische situaties en korte uitspraken te verzamelen. Die vrijblijvendheid van de 'getuige' heeft af en toe wel zijn charme, maar de reportages waarin hij aan 'participerende' journalistiek doet, o.m. als masseur in het arme Roemenië, arbeider in slachthuizen en als meeloper bij de acute dienst van de psychiatrie in Rotterdam, zijn veel preciezer en informatiever, over de realiteit en over hemzelf. Ook de filosofische, visuele en literaire associaties zijn er sterker. Op zoek naar liefde en seks in de VS beleeft de lezer ook het einde van de relatie tussen Grunberg…Lees verder

Over Arnon Grunberg

Arnon Grunberg (officieel: Arnon Yasha Yves Grünberg, Amsterdam, 22 februari 1971) is een Nederlandse schrijver en acteur. Hij schrijft meestal onder de naam Arnon Grunberg, maar maakte ook enige tijd gebruik van het heteroniem Marek van der Jagt. Van maandag 29 maart 2010 tot en met woensdag 16 mei 2018 schreef hij een dagelijkse column Voetnoot op de voorpagina van de Volkskrant.

Biografie

Tot 1994

Grunberg is afkomstig uit een gezin dat zwaar getraumatiseerd is door de Tweede Wereldoorlog. Zijn moeder Hannelore Grünberg-Klein (1927-2015) overleefde Auschwitz, waar ze naar eigen zeggen betrekkelijk goed behandeld was. Zijn vader zat op talrijke adressen ondergedoken. Arnon Grunberg heeft één oudere zus, Maniou-Louise (1963). In 1982 emigreerde zijn zus naar Israël, waar zij inmiddels met haar gezin in een nederzetting nabij Ramallah een strikt orthodoxe leve…Lees verder op Wikipedia